دکتر عباسعلی جوانبخت برای همه قوچانی ها نام آشنائی است. هرجا نام دانشگاه ازاد قوچان برده شود چهره کوشا وپرتلاش دکتر جوانبخت را تداعی می کند. جوانبخت در سال ۱۳۱۲ شمسی  در قوچان تولد یافت. تحصیلات ایتدائی و دوره اول متوسطه را در شهر زادگاه خود گذراند سپس راهی دانشسرای مقدماتی مشهد گردید.پس از فراغ از تحصیل خدمت معلمی خود را از دبستان مهرداد آغاز کرد ولی از کوشش و جهد باز نایستاد و برای ادامه تحصیل به دانشسرای عالی تهران اعزام گردید. دوره لیسانس را گذراند و بعد از فوق لیسانس از آموزش وپرورش به دانشکده علوم انتقال یافت واز آن طریق راهی فرانسه گردید وبه اخذ دکترای فیزیک نایل شد. کوشش این استاد فرهیخته در دانشکده علوم ثمربخش بود و پس از بازنشستگی برای ایجاد وپایه گذاری دانشگاه آزاد قوچان انتخاب شد. هجده سال تلاش آرگار وشبانه روزی او در عرصه پهناور فرهنگی و وسعت بخشیدن به کار و دانشگاه و ایجاد دانشکده های مختلف که از جهات فکری و کیفی برای جوانان کشور و از جهات اقتصادی برای شهرمان قوچان اهمیت بسزائی داشت و ثمربخش بود. بنیاد دانشگاه آزاد قوچان با آن نماهای زیبای ظاهری و درون پرمحتوای فکری و توسعه اندیشه از یادگارهای اوست. در اتاق او همیشه باز و پر رونق و شب ها تا دیرگاه هم چون فکر واندیشه او روشن بود وبرای کارهای بعد نقشه ها تهیه می دید تا بموقع اجرا گذارد.این کوشش ها تن او را آزد وبیمار کرد. گرچه تن او بیمار است اما فکر و رای او بر دانشگاه آزاد قوچان روشنائی  بخش است. شفای این استاد گرانمایه را از خدای بزرگ مسألت داریم. چراغ این مهد بزرگ علم ودانش، همچنان در قوچان فروزان تر و روشن تر بماند.

 “برگرفته از گاهنامه خبری موسسه خیریه قوچانیهای مقیم مشهد”

دکتر مجید موید قریشی برای اهالی قوچان نام آشنائی است. این طبیب محلی و در حقیقت ملی در مدت زندگانی خود خدمات بسزایی به انجام رسانید. یکی از کارهای دکتر مجید موید قریشی توجه به امور فرهنگی بود. بدین جهت در آن برهه از زمان تلاش و کوششی در خور توجه و لازم بود که وسیله دکتر به مرحله عمل در می آمد. در این راه همراهان بسیار خوب و خوشفکری نیز داشت که یکی از آنان مرحوم آریان بود که به محمد اوغلی معروف و از مهاجران ترک بود. دبستان دخترانه قوچان در سال ۱۳۰۷ شمسی وسیله این مرحومان به وجود آمد و برای  اولین بار بود که دختران راهی برای تحصیل سواد و علم و معرفت پیدا می کردند برای حصول نتیجه می بایست کار را از خانواده خودشان شروع می کردند. رئیس فرهنگ آقای مزرجی بود که مدیریت دبستان را خانم آقازاده عهده دار شدند. ایشان روضه هم می خواندند و در حقیقت تلفیقی از کهنه و نو بود. تعداد شاگردان ۷ نفر بودند که  به دریافت تصدیق ششم ابتدائی نائل گردیدند “عشرت موید قریشی. عزت موید قریشی. منیره بهین. قمر آریان. صدیقه نیشابوری. شمسی آریان. وحبیبه امامی” معلمین دبستان خانمها آریان. خانم جهان. اللهیار صالح که شوهرش رئیس دارائی بود. دو دختر دیگر به نام بیدل و خانم آقازاده، در سال آخر مدیریت با خانم مافی بود. سرکار خانم عشرت موید قریشی یکی از شاگردان این مدرسه بود که بعدها در لباس معلمی و دبیری و مدیریت دبیرستان توانست خدمات بسیار شایسته وخوبی به انجام برساند و فرزندان شایسته ای را تربیت و به جامعه ایران و جهان تحویل نماید. 

 “برگرفته از گاهنامه خبری موسسه خیریه قوچانیهای مقیم مشهد”

سید عبدالحق استرآبادی جوانی خوش طبع ، خوش محاوره و خوش خلق بود. در آن زمان که قاضی ولایت خبوشان به صدر زمان(فرماندار خراسان در هرات) خری داد و منصب قضا در قوچان را گرفت، این قطعه را سرود:
ز خوجان یکی رفت سوی هرات / که قاضی شود صدر راضی نمیشد.
به رشوت خری داد و قاضی شد آخر / اگر خر نمی بود قاضی نمیشد.
خوجان تلفظ قدیم قوچان است.
ماخذ: مجالس النفایس ، امیر علی شیر نوایی ، تصحیح علی اصغر حکمت، کتابخانه منوچهری ۱۳۶۳

«ارسالی: سعید طهرانی زاده»

استاد سروش قهرمانلو فرزند خلف زوج هنرمند شهرمان قوچان آقای ولی قهرمانلو و سرکار علیه معتمدی می باشد. این هنرمند نامی که در ذوق نسب از دو سو دارد در سال۱۳۵۶ خورشیدی در قوچان متولد شده وبنا به سائقه ارثی هنری از بزرگان خود ابتدا ساز دو تار را نزد استاد دوتار شهرمان آقای محمد یگانه فرا گرفت وپس از فارغ التحصیلی در رشته ریاضی کاربردی در تهران نزد استاد ذوالفنون به آموختن سه تار پرداخت ودیری نپائید که توجه استاد را به خود جلب نمود به نحوی که ایشان هر جا برنامه ای داشت سروش را با خود همراه می برد ودر برنامه های خود شرکتش می داد. سروش اینک یکی از استادان مسلم سه تار در ایران است. ضمناً آقای قهرمانلو دیگر فرزند این زن ومرد هنرمند دارای نوشته های بسیار جالب وبرجسته ای است که دو مقاله از وی در کتاب چاپ شده از سوی دانشگاه درج شده است.وی مدت ۱۴ سال است که در زمینه ساز سه تار از محضر استاد جلال ذوالفنون کسب فیض می کند. ایشان هم چنین در تألیف کتاب” گل صد برگ” با استاد جلال ذوالفنون همکاری داشته اند.مقاله”ساختار شناسی موسیقی ایران” نتیجه تحقیقات وی در زمینه ردیف میرزا عبدالله و موسیقی ایرانی از نگاه تخصصی ریاضی می باشد که به تئوری تازه ای در موسیقی ایرانی دست یافته است.

“برگرفته از گاهنامه خبری موسسه خیریه قوچانیهای مقیم مشهد”