سید عبدالحق استرآبادی جوانی خوش طبع ، خوش محاوره و خوش خلق بود. در آن زمان که قاضی ولایت خبوشان به صدر زمان(فرماندار خراسان در هرات) خری داد و منصب قضا در قوچان را گرفت، این قطعه را سرود:
ز خوجان یکی رفت سوی هرات / که قاضی شود صدر راضی نمیشد.
به رشوت خری داد و قاضی شد آخر / اگر خر نمی بود قاضی نمیشد.
خوجان تلفظ قدیم قوچان است.
ماخذ: مجالس النفایس ، امیر علی شیر نوایی ، تصحیح علی اصغر حکمت، کتابخانه منوچهری ۱۳۶۳

«ارسالی: سعید طهرانی زاده»