فهرست زیر، نام برخی از خوشنویسان گمنام قوچان است که آثارشان زینت بخش کتابخانه های معتبر ایران و جهان میباشد.

به کوشش سعید طهرانی زاده

۱-علی حسن خبوشانی/ تاریخ کتابت: ۱۱۲۷ قمری/ محل کتابت: ؟/ کاتب کتاب: کشف الهدایه/ مترجم: محمد جعفر بن سلمان فراهی سبزواری/ تاریخ ترجمه: ؟/ ترجمه: کتاب بدایه الهدایه، تالیف: حر عاملی / موضوع : فقه/ زبان: فارسی/ نوع خط: نسخ.

۲-محمد خبوشانی/ تاریخ کتابت: ۱۲۳۷ قمری/ محل کتابت: ؟/ کاتب کتاب: انعکاس الشعاعات/ مولف: خواجه نصیر الدین طوسی(۶۷۲ ق)/ تاریخ تالیف: ؟/ موضوع: ریاضی/ زبان: عربی/ نوع خط: شکسته نستعلیق.

ادامه را بخوانید »

::استاد حاج قربان سلیمانی (قربان بخشی) (Haj Qurban Solimani)::

در سال ۱۳۶۹ صدا و سیمای خراسان اقدام به معرفی نوازنده‌ای گمنام نمود. این هنرمند حاج قربان سلیمانی بود. طولی نکشید که از طرف مسئولین مرکز موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به تهران دعوت گردید و چند اجرا در تئاتر شهر و تالار وحدت و در هزاره فردوسی نام او را بر سر زبان‌ها انداخت. در سال ۱۳۷۰ در جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر به اجرای برنامه پرداخت و موفق به دریافت لوح زرین و دیپلم افتخار گردید. سپس به عنوان کارشناس موسیقی مقامی در جشنواره‌های بین‌المللی موسیقی فجر در کنار داوران نشست. استاد حاج قربان سلیمانی در سال ۱۳۷۰ در جشنواره اونییون فرانسه به اجرای برنامه پرداخت که مورد استقبال عموم حاضرین قرار گرفت و به عنوان یک استاد جهانی دوتار مطرح گردید. روزنامه پر تیتراژ لیبراسیون نوشت. در تئاتر شهر شاتله پاریس برنامه معرفی موسیقی ایران ازبکستان تاجیکستان و پاکستان فرانسویان را دور هم جمع کرد تا به صداهایی که گویی از اعماق زمین می آیند گوش کنند و در این میان برنامه استادان دوتار از ایران چون نگینی میدرخشد.

ادامه را بخوانید »

بخشى ها نوازندگان دوتار، آواز خوان و داستان سرا بودند. شهرهاى قوچان، شیروان و بجنورد مراکز عمده بخشى‌هاى شمال خراسان بوده است (شهرهاى اصلى و مراکز قدرت در شمال خراسان قدیم ) روایات عامیانه در تعریف عنوان بخشى بر این باور است که بخشى کسى است که خداوند به او بخششى یاموهبتى عطا فرموده و او را فردى استثنائى کرده است. بر طبق همین روایات، ‌بخشى باید بتواند بخواند، ‌بنوازد، ‌شعر بگوید، ‌داستان بسراید و ساز خویش را نیز بسازد. بدین ترتیب، هر نوازنده ى دوتارى بخشى نیست و جداى از تسلط بر ساز، شخص باید از نظر دانش و شرایط درونى به مرحله‌اى برسد که عنوان بخشى را زیبنده خود گرداند. البته در این زمینه استثناء نیز بوده است. مثلا استاد رحیم خان بخشى گرچه داراى صدایى نارسا بوده، اما به خاطر تسلط زیاد در ساز و نیز دانش او، باز از طرف مردم به عنوان بخشى معروف بوده است.

ادامه را بخوانید »

از فاصله ۱۵ کیلومتری غرب قوچان فعلی یعنی در مرکز قوچان عتیق یا شهر کهنه فعلی به فاصله ۱ کیلومتر شمالی جاده آسیایی مشهد- تهران بنا رفیع امامزاده واقع شده که معروف به سلطان ابراهیم است از دور دستها منارها و گنبد آن قابل رویت و همین خصوصیت مرتفع منارها و گنبد باعث مجد و عظمت این بنا گردیده است. اصل بنیاد اولین این بنا به قول صاحب مطلع الشمس در زمان سلطان محمد خوارزم شاه (۵۹۶ هجری) نهاده شده است اما طی قرون و بر اثر زلزله های متوالی که چهره شهر قوچان کاملاً دگرگون می شده تا آخرین زلزله در سال ۱۳۱۱ قمری که شهر قوچان به ویرانه ای مبدل گشت این بنا نیز از گزند خطر در امان نمانده و به شدت صدمه دید که مجدداً باز سازی و مرمت گردید.

ادامه را بخوانید »